Samorząd zwraca za mandaty straży miejskiej

Data: 24.10.2014

„Przestańcie okradać mieszkańców z wykorzystaniem straży miejskiej. Zwróćcie kasę z wystawionych mandatów wyegzekwowaną bezprawnie” , pod tym tytułem Demokracja Bezpośrednia rozpoczęła 24.10.2014 projekt zmierzający do odzyskania bezprawnie pobranych przez straż miejską mandatów. Dążymy do tego aby zostały one bez konieczności wszczynania procesów Sądowych zwrócone obywatelom.

Złożyliśmy zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez Hannę Gronkiewicz Waltz z tytułu zaniechanie zwroty pieniędzy obywatelom. Ma być to sygnał dla wszystkich samorządowców w kraju. Jeśli wywoła on reakcji, jeśli nie otrzymamy informacji, że rozpoczął się proces zwracania pieniędzy obywatelom, w przyszłym tygodniu Demokracja Bezpośrednia uruchomi stronę internetową na której każdy z poszkodowanych przez straż miejską obywatel będzie mógł się zarejestrować i otrzyma instrukcję prawną jak w prosty, bezkosztowy sposób odzyskać pieniądze na drodze sądowej. Apelujemy również do władz centralnych, do wojewodów aby interweniowali we władzach samorządowych o podjęcie działań, bo skierowanie setek tysięcy spraw na drogę sądową, będzie jawnym i celowym działaniem aroganckiej władzy na szkodę obywateli. Demokracja Bezpośrednia nie wyobraża sobie aby władza wykonawcza zamiast przejąć na siebie administracyjny obowiązek rozliczenia tych setek tysięcy mandatów obciążyła tą pracę sądownictwo. Obowiązek zwroty mandatów jest oczywisty.

Referendum
Treść zawiadomienia :

Warszawa 24.10.2014
Demokracja Bezpośrednia
ul. Nowolipki 14/130
01-019 Warszawa

Prokuratura rejonowa
Warszawa Śródmieście
ul. Krucza 38/42 00–512 Warszawa

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

Na podstawie dyspozycji art. 304. § 1. Kodeksu postępowania karnego, składam zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego na podstawie art. 231. § 1. Kodeksu karnego przez prezydenta Warszawy Hannę Gronkiewicz Waltz w związku niedopełnieniem obowiązków – zaniechaniem wszczęcia procedur w związku z wypłatą z budżetu miasta środków niesłusznie pobranych od kierowców oraz właścicieli pojazdów na podstawie art. 96. § 3. Kodeksu wykroczeń uznanego przez Trybunał Konstytucji RP za niezgodny z art. 42. ust. 1. Konstytucji RP wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt. P 27/13.

Uzasadnienie

Dnia 12 marca 2014 r. Trybunał Konstytucyjny Rzeczypospolitej Polskiej wydał wyrok, w którym orzekł, że art. 96 § 3 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń nie jest zgodny z art. 42. ust. 1. Konstytucji RP stwierdzając, że nie może podlegać odpowiedzialności karnej osoba, która nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzyła pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie.

Z kolei dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok, w którym stwierdził: "W odniesieniu do kontroli ruchu drogowego uprawnienia straży gminnej (miejskiej) wynikają z art. 11. ust. 1. pkt. 2. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997. o strażach gminnych" [...] "Zgodnie z art. 129b ust. 2 pkt.1 i 2 cyt. ustawy [Prawo o ruchu drogowym] strażnicy gminni (miejscy) uprawnieni są do wykonywania kontroli ruchu drogowego wyłącznie wobec kierującego pojazdem oraz uczestnika ruchu drogowego naruszających określone przepisy ruchu drogowego, natomiast nie mają uprawnień kontrolnych w stosunku do właściciela lub posiadacza pojazdu, jeżeli nie wykazuje się jego sprawstwa w tym zakresie. W związku tym wspomniany przepis kompetencyjny nie obejmuje swoim zasięgiem wykroczenia z art. 96 § 3 k.w., którego sprawcą może być krąg podmiotów uprawnionych do dysponowania pojazdem, obciążonych obowiązkiem określonym w art. 78 ust. 4 i 5 p.r.d." . W ten sposób Sąd Najwyższy wyłączył z kręgu możliwych oskarżycieli publicznych straż gminną (miejską) w przypadku gdy sprawca wykroczenia drogowego nie jest znany.

Z zestawienia dwóch w/w orzeczeń wynika, że straż gminna (miejska) nie może mieć statusu oskarżyciela publicznego w sytuacji, gdy nieznany był dla niej sprawca wykroczenia, np. w wielu przypadkach wykonania zdjęć pojazdów poruszających się z niedozwoloną prędkością przez fotoradary. Nie może także sankcjonować odmowy właściciela pojazdu do wskazania osób, które kierowały pojazdem w chwili popełnienia wykroczenia.

Na podstawie art. 30. ust. 2. pkt. 5. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wójt (burmistrz oraz prezydent) posiada uprawnienie do zatrudniania oraz zwalniania kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Art. 6. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. przyznaje wójtowi uprawnienie do nadawania regulaminu straży gminnej (miejskiej), zaś art. 7. ust. 2. mówi wprost, iż przełożonym Komendanta Straży Gminnej jest wójt. Całość przepisów ustawy wyposaża wójta (burmistrza oraz prezydenta) w kompetencje kontrolne nad jednostką straży gminnej (miejskiej). Ponadto szereg przepisów ustawy o samorządzie gminnym (m.in. art. 30. ust. 4, 31, 52, 60) odnoszą się do sprawowania przez wójta (burmistrza lub prezydenta) funkcji budżetowych, a także związanych z prowadzeniem gospodarki finansowej gminy dla jej dobra. Ukarani niesłusznie mandatami przez jednostkę podlegającą wójtowi (burmistrzowi oraz prezydentowi) powinni otrzymać natychmiastowy zwrot z budżetu gminy (gdzie trafiają środki z kar nakładanych przez straż gminną lub miejską), zwłaszcza w obliczu faktu, że w myśl art. 1. Ustawy o samorządzie gminnym, jako mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową.

Wobec powyższego poczytujemy brak wdrażania jakikolwiek procedur celem wypłaty niesłusznie, a przede wszystkim bezprawnie ukaranym kierowcom pieniędzy z budżetu gminy, a ponadto niewyciągnięcie konsekwencji wobec łamiących prawo funkcjonariuszy straży miejskiej (w szczególności kierowników tych jednostek, którzy podlegają bezpośrednio organowi wykonawczemu gminy) za niedopełnienie obowiązków służbowych poprzez zaniechanie. W związku z powyższym wnosimy jak na wstępie.

w imieniu członków
Demokracji Bezpośredniej

1zob. także wyrok SN z dnia 18 kwietnia 2013 r., II KK 90/13, LEX nr 1299163; postanowienie SN z dnia 29 czerwca 2010 r., I KZP 8/10, OSNKW 2010, z. 9, poz. 76.


Dowód na to dlaczego straż miejska jest zbędna